دیگه از خستگی هام خسته شدم

دیگه از بستگی هام بسته شدم

میزنم تیغ به بند بستگی

مگر آزاد بشم ز خستگی

بسه تنهایی دیگه توی قفس

بسه این قفس بدون هم نفس

دیگه بسه تشنگی بدون آب

خوردن فریب و نیرنگ سراب

واسه هرکی دل من تنگ میشه

تا میفهمه دلش از سنگ میشه

دوستی از رو زمین پاک شده

مردی و مردونگی خاک شده

هر کی فکر خودشه تو این زمون

تو نخ آب یخ و گرمی نون

باید حرف دلمو گوش کنم

همه دنیا رو فراموش کنم

دستمو بلند کنم به آسمون

خودمو  رها کنم از این و اون

دلمو جدا کنم از آدما

سینه مو پر کنم از یاد خدا

دیگه بسه دیگه بسه انتظار

ابر رحمت به سر دنیا ببار

شب تار شب تار شب تار

آسمون خورشید و بردار و بیار